کنترل جنب و جوش زیاد پسر بچه ها

اصلاح علمی نکات متن، جنب و جوش را نمی توان صرفا به سن، بارداری مادر، مصرف شکر یا یک بیماری نسبت داد و والدین نباید خود را مقصر بدانند. آزمایش منفرد یا اصطلاح مبهم «تست عدد» مبنای تشخیص بیش فعالی نیست. CDC بر ارزیابی چندمرحله ای و بررسی رفتار در محیط های مختلف تاکید دارد؛ آزمایش، رژیم محدودکننده یا درمان را فقط بر اساس ارزیابی متخصص پیگیری کنید.

کنترل جنب و جوش زیاد پسر بچه ها با چه روش هایی امکان پذیر است؟

کنترل جنب و جوش زیاد پسر بچه ها یکی از دغدغه های والدینی می باشد که پسر بچه آن ها بیش از حد معمول شیطنت می کنند،  البته لازم است قبل از اینکه در خصوص نرمال بودن یا غیر طبیعی بودن شیطنت پسر بچه خود قضاوت کنید و شیطنت فرزندان خود را غیرطبیعی دانسته و برچسب هایی چون بیش فعالی به کودکان بزنید با یک روانشناس مجرب مشورت نمایید.

باید بدانید که در سن ۲ تا ۴ سالگی جنب و جوش زیاد پسر بچه ها کاملاً طبیعی بوده از آنجا که این بچه ها انرژی زیادی دارند؛ انرژی زیاد خود را با شیطنت تخلیه می نمایند.

اما در حالت کلی شیطنت بچه ها موردی چند علیتی بوده و برای کنترل جنب و جوش زیاد پسر بچه ها باید در ابتدا با علل جنب و جوش زیاد آشنا شوید تا بتوانید راهکارهایی را برای کنترل آن به کار گیرید. به همین سبب در ادامه مطلب به این علت ها پرداخته می شود.

کدام شیوه همراهی با نیاز کودک مناسب تر است؟

علت  جنب و جوش زیاد پسر بچه ها چیست؟

علت جنب و جوش زیاد پسر بچه ها می تواند به سن، ژنتیک، تغذیه دوران بارداری، تغذیه کودک، وضعیت روانی دوران بارداری مادر و سایر علل وابسته باشد.

مادرانی که در دوران بارداری تحت تنش های روانی زیادی قرار گرفته اند؛ ممکن است بعداً با جنب و جوش زیاد پسر بچه ها مواجه شوند.

هر چند که ناراحتی های روانی دوران بارداری می تواند علاوه بر جنب و جوش زیاد باعث واکنش هایی چون اضطراب شدید و پرخاشگری در کودکان شود.

اضطراب در کودکان نیز می تواند به شکل های مختلفی از جمله جنب و جوش زیاد پسر بچه ها بروز پیدا کند، البته این نکته را در نظر داشته باشید که اضطراب در بچه ها علاوه بر ناراحتی های روانی زمان بارداری می تواند دلایل دیگری نیز داشته باشد؛ در صورتی که از دلایل اضطراب در کودک خود چیزی نمی دانید می توانید با یک روانکاو مجرب مشورت نمایید.

پرکاری تیروئید از جمله بیماری هایی می باشد که ممکن است باعث جنب و جوش زیاد پسر بچه ها شود؛ به همین سبب برخی از پزشکان وقتی متوجه جنب و جوش و شیطنت زیاد در کودکان می شوند؛ تست های بالینی از جمله تست عدد را برای بررسی علت جنب وجوش پیشنهاد می کنند.

به شما پیشنهاد می شود که تغذیه کودک خود را در یک برنامه اصولی تنظیم نمایید؛ کودکانی که شیرینی، شکر و مواد کافئین دار استفاده می نمایند جنب وجوش بیشتری نسبت به سایر همسالان خود دارند؛ به همین سبب پیشنهاد می شود؛ چایی، قهوه، نوشابه و انواع شکلات ها را از دسترس کودکان دور نگه دارید.

قدم های موثر در کنترل جنب و جوش زیاد پسر بچه ها

اولین قدم موثر در کنترل جنب و جوش زیاد پسر بچه ها این است که والدین با کودک خود رابطه ای صمیمی و گرم برقرار نمایند. کودکانی که با والدین خود رابطه ای گرم و صمیمی دارند؛ از اضطراب و تنش کمتری برخوردار بوده و در نتیجه کمتر شیطنت می کنند؛ از طرفی داشتن رابطه عمیق عاطفی با کودک باعث می شود که نفوذ کلام والدین در کودک بیشتر باشد و در نتیجه باعث می شود بهتر بتوان کودکان را کنترل نمود.

برخی از والدین به اشتباه برای کنترل جنب و جوش زیاد پسر بچه ها  از جملات نهی کننده با بار منفی زیاد استفاده می کنند؛ جملاتی با افعال نکن، بشین، اذیت می کنی، خسته ام کردی و غیره باعث لجبازی بیشتر در کودکان شده و نه تنها جنب و جوش زیاد در کودکان را کنترل نمی کند بلکه باعث افزایش جنب و جوش در کودکان می شود.

برای کنترل جنب و جوش زیاد پسر بچه ها  قبل از هر چیز برنامه خواب آنها را تنظیم نمایید؛ تحقیقات نشان داده است کودکانی که به طور کامل استراحت می کنند و شب ها به موقع به رختخواب می روند؛ نسبت به بچه هایی که خواب نامنظمی دارند؛ شیطنت کمتری دارند.

ماساژ قبل از خواب می تواند باعث آرامش در کودک شما شده و در نتیجه از تنش های کودک و شیطنت های ناشی از این تنش جلوگیری می نماید.

والدین باید دقت کنند که برای کنترل جنب و جوش زیاد پسربچه ها هیچگاه به آنها باج ندهند؛ وعده هایی مانند اگر آرام بنشینی تو را به شهربازی می برم و از این قبیل وعده ها اثر منفی داشته و همانند تنبیه عمل می کند.

بازی های هدفدار می تواند به کنترل جنب و جوش زیاد پسر بچه ها کمک زیادی نماید؛ به عنوان مثال می توانید با کودکان بازی های گروهی و یا فکری انجام دهید.

سپردن مسئولیت راهی برای کنترل جنب و جوش زیاد پسر بچه ها می باشد؛ به عنوان مثال از کودک خود بخواهید که اتاقش را مرتب نماید و یا در تمیز کردن آشپزخانه و یا مرتب کردن ظروف به شما کمک کند.

قبل از اینکه در خصوص سطح فعالیت کودکان قضاوت نمایید؛ با روانشناس مجرب مشورت نمایید زیرا برخی از فعالیت ها در کودکان کاملا نرمال و عادی می باشد. این را بدانید که والدین باید برای کودک وقت بگذارند و فعالیت کودکان جزئی از مراحل رشدی آنها می باشد.

به جای برچسب زدن، رفتار را قابل مشاهده توصیف کنیم

در بررسی کنترل جنب و جوش زیاد پسر بچه ها، جمله «همیشه شیطنت می کند» اطلاعات کافی نمی دهد. یادداشت کنید رفتار در چه فعالیتی رخ می دهد، پیش از آن چه اتفاقی افتاده و چه کمکی موثر بوده است. برای مثال، بلند شدن مکرر هنگام یک تمرین دشوار با پرتحرکی در بازی آزاد یک موقعیت نیست.

دستور را به یک کار کوتاه و روشن تبدیل کنید؛ مثلا «این سه وسیله را در جعبه بگذار». پس از انجام کار، همان رفتار را توصیف کنید. پاداش برنامه ریزی شده و متناسب با هدف رفتاری، با چانه زنی در میانه هر رفتار تفاوت دارد؛ در صورت نیاز، برنامه را با متخصص تنظیم کنید.

خانه و مدرسه چه اطلاعاتی را با هم به اشتراک بگذارند؟

نمونه رفتار، شرایط وقوع، خواب و اثر آن بر فعالیت روزانه را بدون قضاوت با معلم مطرح کنید. یک هدف قابل پیگیری مانند تمام کردن بخش کوتاه فعالیت انتخاب کنید و حمایت لازم را مشخص سازید. اگر نگرانی ادامه دارد یا ایمنی، روابط و یادگیری مختل شده، با پزشک کودک یا متخصص واجد صلاحیت مشورت کنید. انتخاب مدرسه جای ارزیابی بالینی را نمی گیرد.

راهنمای CDC درباره فرایند تشخیص بیش فعالی

پرسش های تکمیلی والدین

آیا پرتحرکی به معنای بیش فعالی است؟

خیر. تشخیص به ارزیابی تخصصی و بررسی رفتار و دشواری ها در محیط های مختلف نیاز دارد.

آیا یک آزمایش، بیش فعالی را مشخص می کند؟

خیر. آزمایش واحدی برای تشخیص وجود ندارد؛ متخصص ممکن است برای بررسی علت های دیگر ارزیابی هایی پیشنهاد کند.

برای گفت و گو با معلم چه یادداشت کنیم؟

زمان و موقعیت رفتار، اثر آن بر فعالیت و حمایت هایی را که کمک کرده اند، با مثال مشخص ثبت کنید.

آیا حذف شکر درمان پرتحرکی است؟

رژیم غذایی را درمان مستقل یا مبنای تشخیص ندانید. محدودیت غذایی یا درمان باید با نظر متخصص باشد.

هنگام انتخاب مدرسه چه موضوعی را بررسی کنیم؟

نحوه حمایت معلم، فرصت فعالیت، قواعد روشن و مسیر همکاری خانواده و مدرسه را بررسی کنید.

بیشتر بخوانید: نقش طلایی خانواده در موفقیت تحصیلی کودک؛ ۵ قدم ساده برای والدین

بیشتر بخوانید: تشویق کودکان و نوجوانان به درس خواندن